Μην ζεις περιμένοντας… ζήσε απολαμβάνοντας τη ζωή…

 

 

Δεν ξέρεις πότε έρχεται τι…

Zεις… περιμένοντας, η ζεις απολαμβάνοντας ότι έχεις.

Αυτές είναι δυο επιλογές.

Αλήθεια ψέμα αυτό συμβαίνει.

Περίεργο να εμφανίζεσαι κάπως έτσι αλλά να που συμβαίνει πολύ συχνά.

Κάτι περιμένεις να τελειώσει, να αλλάξει, να προχωρήσει, να βελτιωθεί, να κουνηθεί, να έρθει να σε πάρει και να σε σηκώσει και μέχρι τότε παραμένεις ακίνητος λες και δεν θα σε βρει εκεί, λες κι έχεις  υπόσχεση από  το σύμπαν ότι αν δεν κουνηθείς θα στο φέρει.

Πως το κάνουμε αυτό;

Τι μας οδηγεί;

Όταν ήμουν μικρή απλά ήθελα να απολαμβάνω το νερό που έτρεχε και να βάζω τα χέρια μου να επεξεργάζομαι την ένωση του με το χώμα. Είχα τόση χαρά σε αυτή τη διαδικασία. Ήταν τόσο απλό να χαίρομαι.

Πώς συμβαίνει να χάνεται αυτή η παιδικότητα. Ξέρω μεγαλώνεις, εμπειρίες, τραύματα, απογοητεύσεις, απορρίψεις, κατακραυγή, γνώμες, πεποιθήσεις άλλων και ο κατάλογος ατέλειωτος από εμπόδια να ξαναγίνεις παιδί.

Απομακρύνεσαι από την χαρά να απολαμβάνεις και οδηγείσαι στο να περιμένεις την χαρά να έρθει από κάπου αλλού. Κάποιος να στη δώσει, κάποιος να στη χαρίσει. Κάποιος άλλος να αλλάξει τα πράγματα που δεν σου αρέσουν.

Αυταπάτη  να περιμένεις. Όμως ακόμη και η ώρα περιμένεις να περάσει; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα έκανες έτσι,  για να θέλεις να είναι αλλιώς.

Εγώ αναρωτιέμαι συνεχώς. Βασανίζω το μυαλό μου γιατί δεν επιλέγω να ζήσω όπως θέλω;

Πως όμως σταματάς να περιμένεις; Τι γεμίζει αυτό το κενό;

Πως μπορεί να αλλάξει αυτό μέσα στο κεφάλι σου και να αρχίσεις να ζεις;

Ένα είναι σίγουρο ακόμη κι αν κατακτήσεις να απολαμβάνεις την ζωή τώρα, πάντα θα επανέρχεται η προσμονή για κάτι.

Όμως υπάρχει δυνατότητα να την μετατρέψεις σε προσμονή για κάτι που σχεδίασες.

Ας πούμε σχεδίασε ένα ταξίδι…

Έπειτα οργάνωσε την καθημερινότητα σου.

Φτιάξε ένα πρόγραμμά χαράς για την εβδομάδα σου…

Δημιούργησε μια καθημερινή πρωινή ρουτίνα που θα ανεβάζει τα επίπεδα της χαράς σου

Λίγα λεπτά άσκηση, λίγη χαλαρωτική μουσική, ένα απολαυστικό πρωινό, μια υπέροχη εμφάνιση κάθε μέρα.

Έπειτα δημιούργησε μια ρουτίνα χαλάρωσης για το βράδυ.

Υπνοθεραπεία ,  λίγο διάβασμα, λίγο γράψιμο.

Κατέστρωσε ένα δημιουργικό σχέδιο ζωής.

Αν έχεις κάτι που αγαπάς να κάνεις αφιέρωνε κάθε μέρα 1 ώρα, αν μπορείς κάποιες μέρες και περισσότερο.

Σκέψου πως αν το κάνεις αυτό καθημερινά, σε ένα χρόνο θα έχεις αποκτήσει μια νέα δεξιότητα.

Όταν χάνεις την ενέργειά σου αποτραβήξου, μην παλεύεις να την αποκτήσεις με φασαρία και πίεση… δεν είναι ο σωστός τρόπος.

Ο τρόπος είναι πάντα να πηγαίνεις σύμφωνα με την ροή.

Αν ακολουθείς την ροή και δημιουργήσεις τον δικό σου κόσμο, δεν θα περιμένεις πια…

Θα μάθεις να απολαμβάνεις.

Θα μάθεις να θυμάσαι όταν χάνεσαι ότι θα περάσει κι ότι πια ξέρεις τον τρόπο να επανέρχεσαι.

Η ζωή σου έχει νόημα. Μην την αφήνεις στο περίμενε… αποφάσισε να την απολαύσεις τώρα.

Αν δεν σου αρέσει το δικό μου σχέδιο, είμαι σίγουρη ότι μπορείς να φτιάξεις το δικό σου.

Όλα τα σχέδια που προχωράς χωρίς να περιμένεις είναι καλά. Άλλωστε για να περιμένεις δεν χρειάζεται σχέδιο απλά υπάρχεις και περιμένεις.

Άλλαξε το τώρα και ζήσε.

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...