Ίσως όλα να ξεκινούν από την παρατήρηση. Από εκείνη τη μικρή παύση πριν αντιδράσουμε. Από την ειλικρινή απορία: «Γιατί με πείραξε τόσο αυτό; Γιατί φοβήθηκα; Γιατί θύμωσα;» Όμως ο άνθρωπος αγαπά την ασφάλεια περισσότερο από την αλήθεια. Προτιμά να ζει μέσα σε γνώριμες...
Μην σε νοιάζει τόσο. Προχώρα. Όχι γιατί όλα θα πάνε εύκολα. Αλλά γιατί η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να ξεδιπλώνεται μπροστά σε εκείνους που συνεχίζουν να περπατούν. Δεν σου λέω να αφεθείς στη μοίρα. Ψάξε λύσεις... αλλά, χωρίς το φόβο ότι δεν θα πάει καλά, κάπου θα...
Είναι στραβός ο γιαλός ή εγώ στραβά αρμενίζω; Πόσες φορές έχεις αναρωτηθεί γιατί σε κάποιες σχέσεις νιώθεις ελεύθερος να είσαι ο εαυτός σου, ενώ σε άλλες αισθάνεσαι ότι πρέπει να μικρύνεις για να χωρέσεις; Συχνά ψάχνουμε μία μόνο απάντηση: «Φταίνε οι άλλοι;» ή «Φταίω...
H αληθινή πρόοδος δεν είναι πάντα θεαματική. Είναι οι μέρες που συνεχίζεις χωρίς να φαίνεται τίποτα προς τα έξω. Είναι οι στιγμές που επιλέγεις να ξεκουραστείς αντί να εξαντληθείς. Είναι όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να πάρει ανάσα μετά από χρόνια συνεχούς πίεσης....
Κανένα πρόβλημα δεν αλλάζει αν δεν κινηθείς εσύ προς τη λύση του. Η στάση μας απέναντι στη ζωή είναι η πιο δυνατή απάντηση που μπορούμε να δώσουμε. Ίσως έχεις ήδη ξεκινήσει. Ίσως προσπαθείς. Ίσως κουράστηκες γιατί τα αποτελέσματα αργούν. Αλλά άκου αυτό: Καμία...
Το σώμα μας μιλάει... όμως εμείς... Εμείς έχουμε μάθει να το προσπερνάμε. «Δεν είναι τίποτα» «Θα περάσει» «Έχω πιο σημαντικά τώρα» Και το βάζουμε κι αυτό… Μέσα στον ίδιο σάκο. Μαζί με τα “μη”, τα “πρέπει”, τα “άντεξε λίγο ακόμα”. Και ο σάκος γεμίζει. Και βαραίνει. Και...
Αναρωτιέσαι; «Πότε θα τα καταφέρω;» Όμως... Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Είναι μαραθώνιος — αλλά χωρίς κορδέλα λήξης. Στον μαραθώνιο της ζωής, δεν υπάρχει «εκεί». Υπάρχει μόνο το «τώρα». Κι όσο κυνηγάμε το «πότε θα φτάσω;», συχνά ξεχνάμε να...
Άλλαξε την ερώτηση αυτή τη φορά... αντί να ρωτήσεις «Γιατί μου συνέβη αυτό;»Ρώτησε «Τι ήρθε να μου δείξει;» Πολλές φορές στα δύσκολα... νιώθουμε να μικραίνουμε, να χάνουμε την αξίας μας, όμως απλά σπάμε... Eπενδύουμε σε κάτι και δεν μας βγαίνει... όμως απλά δεν...
Αγαπημένη μου, Σου γράφω από ένα μέρος γαλήνης, εκεί που η ψυχή ησυχάζει και το μυαλό σταματά να παλεύει με σκιές. Σου γράφω για να σου θυμίσω όσα εσύ ξεχνάς, όσα η ζωή προσπαθεί να σου διδάξει, αλλά εσύ, ανυπόμονη όπως πάντα, αρνείσαι να δεχτείς. Άφησες τα γεγονότα...