Τι είναι πιο δύσκολο τελικά η αλλαγή η η ανοχή;

Το να λαμβάνεις  μια απόφαση ζωής (αλλαγή κατοικίας, εργασίας, οικογενειακής κατάστασης),  δεν είναι κάτι απλό, έχει επιπτώσεις.

Πολλές φορές όχι μόνο σε σένα αλλά και σε αυτούς που είναι γύρω σου.

Το φορτίο που καλείσαι να σηκώσεις  ίσως είναι βαρύ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως  πρέπει να καθορίσει  την πορεία της ζωής σου.

Ο καθένας θα ζήσει την δική του.

Αν οι αποφάσεις έχουν πάντα κριτήριο τους άλλους…  δεν θα ζήσεις ποτέ τη δική σου.

Φυσικά μιλάω για τους σημαντικούς άλλους της ζωής σου.

 Ότι και να επιλέξεις δεν είναι εύκολο, όμως το ένα θα σε δυναμώσει και το άλλο θα σε θυμώσει.

Τι και αν οι άλλοι μείνουν ικανοποιημένοι αν εσύ υποφέρεις;

Με τον καιρό θα είναι όλοι  θυμωμένοι.

Μακροπρόθεσμα λοιπόν δεν θα ωφεληθεί κανείς,

Αν όμως διεκδικήσεις την αλήθεια σου, στην πορεία και οι άλλοι θα το αποδεχτούν και θα φροντίσουν για την δική τους πορεία.

Σκέψου το…

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...