Χαμένοι όλοι,  στο φυσικό μας περιβάλλον, σε αυτό που ζούμε και λέγεται σύμπαν.

Ένα χάος είναι κι εμείς μέρος αυτού τα απέραντου χαοτικού σύμπαντος που ψάχνουμε μάταια να βρούμε μια σταθερά να ακουμπήσουμε.

Όλα πλέουν κυρία μου, όλα πετούν, αιωρούνται.

Τι ψάχνεις μάταια.

Σταμάτα να ψάχνεις  και αποδέξου αυτή την αιώρηση σαν τη μόνη  σταθερά.

Την αλλαγή σαν κάτι που θα υπάρχει μόνιμα.

Και την ζωή σαν ένα παιχνίδι χωρίς τέλος.

Όσο ζεις τουλάχιστον.

Μετά δεν ξέρω τι συμβαίνει.

Χάθηκες ψάχνοντας για λίγες στιγμές χαράς.

Να φοβήθηκα λες πολύ και κρύφτηκε η χαρά.

Ποιος ξέρει μόνο η ζωή κάποια στιγμή θα σου αποκαλύψει τι είναι αυτό που προορίζεται για σένα.

Να το λένε τύχη, πεπρωμένο ότι είναι,  δεν το γνωρίζω ακόμη.

Η ιστορία σου γράφεται.

Φρόντισε να είσαι αυτό που πάντα είσαι…

Η ίδια η ζωή.