Όλoi κουβαλάμε μια ιστορία, μέσα σε κάθε ιστορία υπάρχουν και δύσκολα που έγιναν  πληγές,

που όμως  δεν  χρειάζεται να αποκρύπτουμε γιατί  είναι και αυτές κομμάτι της ιστορίας μας.

Όσα περάσαμε για να φτάσουμε ως εδώ μας έκαναν σοφότερους και αποτελούν το μεγαλύτερο θησαυρό μας.

Όλα όσα δεν πήγαν  όπως θα θέλαμε είναι μαθήματα που αποκομίσαμε και είμαστε τώρα αυτό που είμαστε.

Λίγο πολύ όλοι έχουμε βιώσει απογοητεύσεις από ανθρώπους, καταστάσεις γεγονότα, ατυχήματα.

Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε με ότι τώρα μας έχει απομείνει.

Όταν σηκωθούμε από αυτά  έχουμε δύο επιλογές.

Οι επιλογές αυτές αποτελούν στάσεις ζωής.

Η καταριόμαστε για την κακοτυχία μας αποσείοντας την ευθύνη από πάνω μας, χωρίς να κάνουμε τίποτα για να λύσουμε τα θέματα μας.

Η  αναλάβουμε την ευθύνη μας παίρνοντας στα χέρια μας,  την μοίρα μας και κάνοντας ότι είναι απαραίτητο να βελτιώσουμε το παρόν,

ξαναφτιάχνοντας ότι έσπασε έτσι ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Ο δεύτερος δρόμος οδηγεί σε μια βαθιά μεταμόρφωση.

Όταν έχουμε υποφέρει η αποτύχει όταν σηκωθούμε θα είμαστε καλύτεροι, επειδή θα έχουμε αποκτήσει πείρα και προσαρμοστικότητα που είναι και τα θεμέλια για μια καλύτερη ζωή.

Εσύ τι επιλέγεις να  κάνεις;