Άφησε  την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα και εμπιστέψου τη ροή της ζωής.

Ως άνθρωποι, μας αρέσει να βάζουμε στόχους και να κάνουμε σχέδια.

Τις περισσότερες φορές είναι έξυπνο να κάνεις αυτό. Αλλά όταν προσηλώνουμε πάρα πολύ στην επίτευξη των στόχων μας και στην προσήλωση στα σχέδιά μας, μπαίνουμε στο δικό μας τρόπο. Νομίζουμε ότι ξέρουμε τι είναι καλύτερο.

Ακολουθούμε ακατάπαυστα τον δρόμο του εγώ μας.

Και το κάνουμε σε βάρος της σύνδεσής μας με την εσωτερική μας φωνή.  Αυτή η συμπεριφορά μας εμποδίζει να εκδηλώσουμε αυτό που είναι το ύψιστο καλό για όλους.

Για να επιτρέψουμε στην παρουσία της αγάπης να λάμψει σε κάθε τομέα της ζωής μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι η ελπίδα δεν στηρίζεται ποτέ. Η ελπίδα είναι η ενέργεια που μας μεταφέρει όταν χάνουμε την πνευματική μας πίστη. Η ελπίδα μας θυμίζει τη δύναμη της αγάπης και ανοίγει το μονοπάτι προς το υψηλότερο καλό για όλους.

Άφησε  την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα και εμπιστέψου τη ροή της ζωής. Αυτό δεν σημαίνει να σταματήσεις  να θέτεις  στόχους, αλλά να μην εξαρτάσαι από το αποτέλεσμα. Δώσε χώρο να εκδηλωθεί το καλό. Πίστη δεν σημαίνει μόνο να πιστεύεις  σε κάτι μεγαλύτερο, αλλά και να αποδέχεσαι το γεγονός ότι οι απαντήσεις μπορεί να έρθουν με τρόπους που δεν περιμένεις..

Η παρουσία σου  στο παρόν είναι το κλειδί για να βρίσκεσαι σε σύνδεση με την εσωτερική φωνή σου.  . Μέσα από την αυτοπαρατήρηση και την αποδοχή της στιγμής, μπορείς  να ακούσεις τη φωνή της αγάπης.

Η ευγνωμοσύνη ανοίγει την καρδιά και επιτρέπει την ροή της αγάπης. Η ελπίδα είναι το νήμα που μας κρατά συνδεδεμένους με το φως όταν βρισκόμαστε στο σκοτάδι. Μας υπενθυμίζει τη δύναμη της αγάπης, της συγχώρεσης και της πνευματικής πίστης.

 

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...