Έλα να το δούμε μαζί!

Έλα να το δούμε μαζί!

Ποιος είσαι στ’ αλήθεια;”

Όταν κάποιος σε ρωτάει «Πες μου λίγα λόγια για σένα», συνήθως απαντάς με αυτά που κάνεις: η δουλειά σου, αν έχεις παιδιά, πού μένεις.

Αλλά σπάνια λες: «Νιώθω μόνος όταν δεν με καταλαβαίνουν» ή «Θυμώνω εύκολα με κάτι που η λογική δεν δικαιολογεί…  όμως συμβαίνει!».

Όλοι έχουμε μοναδικούς αμυντικούς μηχανισμούς που ενεργοποιούνται όταν πυροδοτούνται από εξωτερικές καταστάσεις ή ανθρώπους.

Αυτά τα μοτίβα αναπτύσσονται για να μας προστατεύσουν από ανεπίλυτες παρελθοντικές συναισθηματικές διαταραχές, συχνά ασυνείδητα.

Κατά συνέπεια, όταν αυτά τα συναισθήματα παραμένουν ανεξέλεγκτα, γίνονται επίμονα ενεργειακά μοτίβα, οδηγώντας μας ενστικτωδώς να πολεμήσουμε, να φύγουμε ή να παγώσουμε. 

Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε μέσα μας “κομμάτια” – διαφορετικά μέρη του εαυτού μας. Κάποια προσπαθούν να μας προστατεύσουν, να μας κρατήσουν δυνατούς. Άλλα έχουν κουραστεί, έχουν φοβηθεί, έχουν πονέσει.

Δεν υπάρχει τίποτα λάθος σε εμάς. Ακόμα και οι “κακές” μας συνήθες είναι τρόποι που προσπαθήσαμε να επιβιώσουμε.

Για να αποφύγουμε την ταλαιπωρία όλων αυτών των ανεπίλυτων θεμάτων μέσα μας, που ξεφυτρώνουν σκορπώντας ζιζάνια ικανά να εξαφανίσουν όλο το υπέροχο κήπο που πιθανόν έφτιαξες  έως τώρα… βάλε στοπ.

Αν είσαι εδώ;

Έλα να το δούμε μαζί!

Θα μάθεις τον τρόπο να  προσεγγίζεις  τις δικές σου  συμπεριφορές, σκέψεις και πεποιθήσεις με περιέργεια, αγάπη και κατανόηση, θα αρχίσετε να βλέπεις τον εαυτό σου  μέσα από το πρίσμα της αυτο-συμπόνιας, ανοίγοντας χώρο για θαυματουργές αλλαγές

Η  κατανόηση του βαθύτερου εαυτού σου,  θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ποιος είσαι πραγματικά πίσω από όλους τους ρόλους. Όχι τέλειος. Αλλά αληθινός.

Και η αλήθεια είναι… ότι όλοι μας έχουμε μέσα μας κάτι που απλά θέλει να ακουστεί και να αγαπηθεί.

 

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...