Η αλήθεια είναι πάντα εκεί.

 

Μην αφήνεις τη φαντασία σου να γίνεται εχθρός σου.
Πόσες φορές πλάσαμε σενάρια στο μυαλό μας χωρίς να υπάρχουν αποδείξεις;

Πόσες φορές κουραστήκαμε από μάχες που δώσαμε μόνοι μας;

Ο νους, εκπαιδευμένος από τις πληγές του παρελθόντος, τείνει να προστατεύει… αλλά και να υπερβάλει.

Γινόμαστε καχύποπτοι, όχι γιατί θέλουμε, αλλά γιατί μάθαμε να προφυλασσόμαστε.

Όμως όχι, δεν είναι όλοι ίδιοι.
Ούτε εμείς είμαστε ίδιοι με χθες.
Ωριμάσαμε. Εξελιχθήκαμε. Επιλέγουμε διαφορετικά.

Μάθε, λοιπόν, στον εαυτό σου να διακρίνει.
Όχι με φόβο, αλλά με διαύγεια.
Όχι με καχυποψία, αλλά με εν συναίσθηση.

Δεν χρειάζεσαι αποδείξεις όταν έχεις μάτια ανοιχτά.
Η αλήθεια είναι πάντα εκεί.
Αρκεί να έχεις το θάρρος να την κοιτάξεις κατάματα.

 

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...