Όλοι μας.
Χρειαζόμαστε έναν τρόπο να θυμόμαστε ότι οι άνθρωποι δεν είναι μόνο οι πράξεις τους – ούτε τα λάθη τους. Αυτό ισχύει και για εμάς.

Όμως, πολλές φορές, πέφτουμε στην παγίδα να χωρίζουμε τους ανθρώπους – και τον εαυτό μας – σε «καλούς» και «κακούς».

Το αποτέλεσμα;

Μια σκέψη, μια λάθος στιγμή, μπορεί να μας κάνει να κρίνουμε αυστηρά τον άλλον ή να καταδικάσουμε τον εαυτό μας για πάντα.

Η καλοσύνη δεν σημαίνει να αγνοούμε τα λάθη.

Σημαίνει να τα βλέπουμε, να μαθαίνουμε από αυτά και να επιτρέπουμε στον εαυτό μας (και στους άλλους) να συνεχίσει.

Ας θυμηθούμε: κανένας δεν είναι μόνο το χειρότερο που έκανε.
Κι αν δώσουμε αυτή τη χάρη πρώτα στον εαυτό μας, τότε μπορούμε να τη μοιράσουμε και στους άλλους.

Ίσως αυτή να είναι η αρχή για έναν πιο τρυφερό κόσμo.