Χάνουμε τον εαυτό μας σιγά-σιγά, όχι απότομα.

Η αυτοπαρατήρηση είναι μια από τις πιο δύσκολες αλλά και ουσιαστικές ανθρώπινες ικανότητες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν χωρίς να παρατηρούν ότι ζουν.

Χάνουμε τον εαυτό μας σιγά-σιγά, όχι απότομα.

Μίμηση…

Φόβος…

Υπερπληροφόρηση…

Και τελικά… Ζούμε «όπως πρέπει», όχι «όπως θέλουμε». Γινόμαστε προϊόντα επιρροών αντί για δημιουργοί της ζωής μας

Δεν μπορούμε να επιλέξουμε πού γεννηθήκαμε, αλλά μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα σταθούμε απέναντι στη ζωή.
Η ελευθερία δεν είναι το να κάνεις “ό,τι θέλεις”, αλλά το να ξέρεις γιατί το θέλεις.

Ο δρόμος του καθενός δεν βρίσκεται «έξω», αλλά μέσα.

Ο δρόμος φαίνεται μόνο όταν περπατήσεις.
Η ζωή σε ξεκαθαρίζει μέσα από την εμπειρία, όχι μέσα από τη θεωρία.

Αυτό που λείπει σήμερα  δεν είναι η γνώση, αλλά η σοφία — δηλαδή η ικανότητα να φιλτράρεις και να ξεχωρίζεις τι είναι ουσιαστικό.
Η σιωπή και η ενδοσκόπηση είναι επαναστατικές πράξεις σήμερα.
Όσο περισσότερο μαθαίνεις να αποσυνδέεσαι απ’ το εξωτερικό χάος, τόσο περισσότερο συνδέεσαι με τον εσωτερικό σου κόσμο.

Για να βρει κάποιος τον αληθινό του δρόμο, χρειάζεται:

  • Θάρρος να πάει κόντρα στο ρεύμα
  • Υπομονή να αντέξει την αβεβαιότητα
  • Αυτογνωσία να γνωρίζει τι πραγματικά τον εκφράζει
  • Απλότητα να ζει με λιγότερο, αλλά πιο ουσιαστικό

 

Μαθητής για πάντα

Μαθητής για πάντα

Ίσως όλα να ξεκινούν από την παρατήρηση. Από εκείνη τη μικρή παύση πριν αντιδράσουμε. Από την ειλικρινή απορία: «Γιατί με πείραξε τόσο αυτό; Γιατί φοβήθηκα; Γιατί θύμωσα;» Όμως  ο άνθρωπος αγαπά την ασφάλεια περισσότερο από την αλήθεια. Προτιμά να ζει μέσα σε γνώριμες...

θα περάσει η μπόρα και ο ήλιος θα ξαναβγεί.

θα περάσει η μπόρα και ο ήλιος θα ξαναβγεί.

Μην σε νοιάζει τόσο. Προχώρα. Όχι γιατί όλα θα πάνε εύκολα. Αλλά γιατί η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να ξεδιπλώνεται μπροστά σε εκείνους που συνεχίζουν να περπατούν. Δεν σου λέω να αφεθείς στη μοίρα. Ψάξε λύσεις... αλλά,  χωρίς το φόβο ότι δεν θα πάει καλά, κάπου θα...