Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο;
Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας;
Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες αρκετά. Χρησιμοποιείς δικαιολογίες, δεν διαχειρίζεσαι σωστά τον χρόνο σου, δεν έχεις δουλέψει αρκετά με τον εαυτό σου.
Κι αναρωτιέμαι… ποιος υπολογίζει την καθημερινότητά σου;
Τη δουλειά, το σπίτι, τα παιδιά, τους γονείς, τους φίλους, τις υποχρεώσεις, την κοινωνική ζωή. Το τρέξιμο, την κούραση, το σκότωμα για να προλάβεις να είσαι παντού και για όλους.
Και κάπου εκεί έρχεται πάλι η φωνή να σου πει: «Μπορείς κι άλλο! Αν θέλεις πραγματικά, θα βρεις τον τρόπο να τα χωρέσεις όλα».
Μα ποιος είναι τελικά αυτός ο στόχος που κυνηγάμε τόσο απεγνωσμένα; Πού θέλουμε να φτάσουμε; Στην επιτυχία ή στην εξάντληση;
Να μη μας φτάνει ο χρόνος ούτε για να πάρουμε μια ανάσα και να πρέπει ήδη να περάσουμε στο επόμενο, γιατί έχουμε κι άλλα να προλάβουμε, κι άλλα να διορθώσουμε, κι άλλα να κατακτήσουμε.
Και τι θα έχουμε τελικά προλάβει, αν φτάσουμε στον προορισμό μας ένα ράκος;
Κάποιες μέρες δεν θέλω να πετύχω κανέναν στόχο. Δεν θέλω να βελτιώσω τίποτα πάνω μου, να ακολουθήσω άλλο ένα πρόγραμμα, να κάνω κάτι ακόμη για να γίνω καλύτερη.
Θέλω απλώς να πέσω ξερή σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, να μη μου ζητήσει κανείς τίποτα, να μην πρέπει να είμαι κάτι, να μην πρέπει να κάνω κάτι.
Να φωνάξω «ΦΤΑΝΕΙ! Δεν μπορώ άλλο!»
Και να μπορώ, επιτέλους, να είμαι απλώς εγώ.
Χωρίς ενοχές. Χωρίς να αισθάνομαι πως αποτυγχάνω. Χωρίς να πρέπει να αποδείξω ότι αξίζω επειδή καταφέρνω, προσφέρω και αντέχω.
Γιατί κάπου πρέπει να σταματήσει κι αυτή η ατελείωτη προσπάθεια να γίνουμε κάτι περισσότερο, λες και αυτό που είμαστε σήμερα δεν είναι αρκετό.
Βάλε έναν καφέ να τα πούμε…
Εσύ, αλήθεια, νιώθεις ότι η αυτοβελτίωση σε βοηθά να ζεις καλύτερα ή έχει γίνει άλλη μία απαίτηση που πρέπει να ικανοποιήσεις;
Θέλω να σε ακούσω.
