Δεν έχεις εσύ την ευθύνη για την ευτυχία η την δυστυχία κάποιου άλλου.

Είναι διαφορετικό να θέλεις να βοηθήσεις κάποιον, και διαφορετικό να θέλεις να του λύσεις τα προβλήματα του. Μπορείς να τον υποστηρίξεις αλλά δεν μπορείς να τον κάνεις ευτυχισμένο. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για την δική του ευτυχία. Εσύ για την δική σου και ο άλλος για την δική του. Μην αναλάβεις την ευθύνη κάποιου θα αποτύχεις.  Απλά δεν μπορείς να κάνεις κάποιον κάτι που δεν θέλει να είναι. Ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του μηχανισμό και χρειάζεται να ακολουθήσει την δική του πορεία διόρθωσης,  των όσων προβλημάτων μπορεί να έχει. Το να αναλάβεις εσύ να λύσεις τα προβλήματα του,  είναι εξ ορισμού λάθος. Του στερείς την ευκαιρία, της ωρίμανσης που του προσφέρουν τα δύσκολα. Το να πέσεις δεν είναι κακό. Είναι η ευκαιρία να σηκωθείς και πάλι

Όμως ακόμα κι αν μείνει στο έδαφος, εσύ δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι, αν ο ίδιος δεν θέλει να αλλάξει.

Αν θέλεις να αναλάβεις μια ευθύνη για όσους αγαπάς, εξασκήσου στην  αποδοχή. Αποδέξου αυτό που ό άλλος έχει επιλέξει και θέλει να είναι, είτε εσένα σου αρέσει, είτε όχι. Η αποδοχή  ανοίγει τον δρόμο για να βελτιωθεί  η σχέση. Αυτό συμβαίνει γιατί η ενέργειά μας είναι κυρίως αυτό που αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι γύρω μας. Προσφέροντας αποδοχή, ευθυγραμμίζεσαι και πάλι με την αγάπη. Γιατί η αγάπη είναι αποδοχή, αλλιώς δεν είναι αγάπη.

Αναστασία Φλισκανοπούλου.