Αναρωτήθηκες αν είσαι συναισθηματικά κλεισμένος και απλά δεν το γνωρίζεις;

 

 

Είναι ασφαλές να είσαι μέσα!

Κλεισμένος στο δικό σου κόσμο είσαι προφυλαγμένη, προστατευμένη  δεν κινδυνεύεις.

Όμως μπορείς να πας και έξω.

Το έξω είναι ελευθερία.

Μπορεί και να σου αρέσει τελικά.

Δεν είναι και τόσο άσχημο.

 Να θελήσεις ίσως και να μείνεις έξω.

Να καταλήξεις πως το έξω είναι ο τόπος σου.

Ίσως αφού βγεις να διαπιστώσεις πως απλά δεν ήξερες πως ήσουν μέσα.

Φυλακίστηκες μια στιγμή στο παρελθόν κι έπειτα  ξέχασες ότι το έκανες.

Έμενες μέσα επειδή δεν γνώριζες πόσο μέσα ήσουν.

Έμενες στο καβούκι έως ότου έσκασες… και είπες όχι μωρέ θα ζήσω!

Τι σε ξύπνησε;

Έρχεται  κάτι και σε αφυπνίζει. Σε ξυπνά από το λήθαργο και έχεις  πια τρελή επιθυμία να βγεις έξω.

Όχι απλά να βγεις, αλλά να φωνάζεις πόσο το θέλεις πια.

Πόσο πολύ κρύφτηκες. Πόσο πολύ έσφιξες την ζώνη για να μην αναπνεύσεις αέρα.

Φτάνει δεν χρειάζεται άλλο.

Άφησε την καρδιά σου να χτυπά δυνατά.

Ξεστόμισε λόγια που ποτέ δεν είπες και αναγνώρισε πως η ζωή είναι μια.

Ζήσε!

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...