Χωρισμός και μοναξιά έρχονται χέρι, χέρι.
Το ένα ακολουθεί το άλλο.
Χωρίς να την προσκαλέσεις.
Συμβαίνει αυτόματα. Είναι αναπόφευκτο.
Αποδέξου ότι το συναίσθημα της απώλειας θα σου προκαλέσει κενό, θλίψη και πόνο. Δεν μπορείς να ξέρεις πόσο θα διαρκέσει.
Σκέψου όμως , πως σίγουρα δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Όλα είναι παροδικά είτε το καλό, είτε το κακό.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν πέθανε κανείς. Έκλεισε ένας κύκλος ζωής.
Για να συνέβη ήταν απαραίτητο . Μπορεί να ανοίξει και πάλι, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο.
Το γεγονός ότι έφτασε στο τέλος της, σημαίνει ότι είχε από καιρό αρρωστήσει η σχέση.
Και πιθανόν είχες αρρωστήσει κι εσύ.
Χρειάζεται να θεραπεύσεις τον εαυτό σου, να τον ακούσεις.
Κι εγώ θα σου πως ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευκαιρία να το κάνεις από μια τέτοια στιγμή.
Μην τα κουκουλώσεις. Μην τα αγνοήσεις. Μην τα σκεπάσεις.
Θα τα βρεις μπροστά σου αργότερα.
Δούλεψε με τον εαυτό σου.
Συνδέσου με την εσωτερική σου φωνή. Κάνε τον απολογισμό σου. Κράτησε ότι έμαθες επένδυσε χρόνο ώστε να ανακαλύψεις τι πραγματικά σου αρέσει, τώρα χωρίς την επήρεια κανενός.
Ότι δημιουργήσεις τώρα δεν θα μπορεί να στο πάρει κανείς. Θα είναι η δική σου κατάκτηση. Το δικό σου ξεκάθαρο μονοπάτι. Ανεπηρέαστο από οποιαδήποτε προσπάθεια κάλυψης, ωραιοποίησης ώστε να δείξεις κάτι που θα άρεσέ σε κάποιον άλλον.
Το μοναδικό πρόσωπο που σε ενδιαφέρει τώρα να ικανοποιηθεί από ότι κάνεις, είσαι εσύ.
Έτσι θα είναι αληθινό, ίσως να είναι και για πρώτη φορά.
Τσαλακώθηκες, έσπασες αλλά είσαι ακόμη εδώ. Και ναι μπορείς να κάνεις ότι θέλεις αρκεί να συνεχίσεις να κινείσαι. Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι, δεν χρειάζεται να τρέξεις. Πήγαινε με το ρυθμό σου. Βήμα, βήμα, σκαλί, σκαλί, αλλά μην σταματάς. πέσε και πάλι σήκω κι έπειτα συνέχισε.
Φρόντισε τον εαυτό σου, ξεκουράσου, περπάτησε, κοιμήσου, γράψε, απομάκρυνε τις επίμονες επαναλαμβανόμενες σκέψεις που ξέρεις πως σε κρατούν δέσμια στο παρέλθουν σου. ,
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνεις και ο πιο γρήγορος είναι να ασχοληθείς με το παρόν σου. Να αφοσιωθείς σε όσα τώρα έχεις. Δες τι μπορείς να κάνεις με αυτά.
Δεν είναι λίγα, ίσως ούτε και πολλά, είναι όμως αρκετά για να δημιουργήσεις περισσότερα. Άλλωστε οι άνθρωποι δεν χρειαζόμαστε πολλά. Η συμφόρηση προκαλεί αναστάτωση και μπέρδεμα. Πέταξε, όλα όσα δεν χρειάζεσαι πια, κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά. Πορεύσου μόνο με όσα είναι απαραίτητα για την πρόοδο σου, για την θεραπεία της ψυχής σου.
Μέσα από αυτό το μονοπάτι, θα αρχίσει να είναι ξεκάθαρο για σένα για αρχή γιατί έφτασες εδώ, αλλά και που θέλεις να πας από εδώ και πέρα.
Το να ανακαλύψεις τον προορισμό σου, αλλά και που θέλεις να πας είναι η βάση και τα θεμέλια για ένα νέο, στέρεο ξεκίνημα.
