Η αγάπη είναι πιθανή.

 

Το να είσαι ανοιχτός στις μεγάλες χαρές σημαίνει ότι είσαι ταυτόχρονα ανοιχτός και στις μεγάλες λύπες.

Όταν είμαστε μωρά πιστεύουμε στην άνευ όρων αγάπη.

Όταν μεγαλώσουμε πληγωνόμαστε κι έπειτα παλεύουμε να προστατεύσουμε τις καρδιές μας.

Χτίζουμε τοίχους και θωρακίζουμε τον εαυτό μας.

Δεν μας είναι εύκολο να βάλουμε όρια που είναι υγιές.

Δεν μας το έμαθε κανείς.

Και ναι είναι δύσκολο να βάλουμε όρια.

Δεν ξέρουμε τον τρόπο. Η μόνη λύση που βλέπουμε είναι να κρυφτούμε από την αγάπη.

Όμως μπορείς κάθε φορά να αφήσεις την αγάπη να μπει στη ζωή σου.

Αλλάζοντας την ιστορία που λες.

Επιλέγοντας ποιους θα αγαπήσεις και αποφεύγοντας να σε επιλέξουν.

Μην προεξοφλείς το τέλος της ιστορίας.

Μην δημιουργείς καταστροφικά σενάρια.

Αφέσου απλά να είσαι αγάπη ώστε να προσελκύσεις τους κατάλληλους ανθρώπους κοντά σου.

Η αλλαγή είναι πιθανή.

Η αγάπη είναι πιθανή.

Η άνευ όρων αγάπη είναι δυνατή.

Για να το δεις στη ζωή σου πρέπει να το πιστέψεις.

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...