Μιλάμε πολύ… όμως επικοινωνούμε ουσιαστικά;.

 

 

Μιλάμε πολύ… όμως επικοινωνούμε ουσιαστικά;.

Η ουσιαστική επικοινωνία δεν αποτελεί κάποια τεχνική… είναι στάση.

Είναι απαραίτητο να παρατηρήσουμε αν αυτή η στάση  υπάρχει η όχι!

Κάνε μια αναδρομή στις τελευταίες συζητήσεις που έκανες

  • Ήσουν πραγματικά εκεί ή σκεφτόσουν τι θα πεις μετά;

  • Άκουγες  για να καταλάβεις ή για να απαντήσεις;

  • Σκέφτηκες  να μείνεις  στη σιωπή χωρίς να παλέψεις να  τη γεμίσεις,  αν αυτό πιθανόν ήταν απαραίτητο;

  • Ήσουν ανοιχτός ή σφιγμένος;

Αν νιώσεις ότι δεν ακολούθησες την στάση της ουσιαστικής ακρόασης για σκέψου…

ότι…

Δεν χρειάζονται περισσότερες λέξεις…

Αλλά περισσότερη παρουσία…

Άκουσε ακόμα κι αν διαφωνείς…

Εστίασε στον άνθρωπο απέναντι σου με σώμα και μυαλό…

Σκέψου ότι δεν πρόκειται για  αγώνα. Δεν θα κερδίσει κάποιος.

Απώτερος σκοπός είναι  η σύνδεση… και σε αυτή την προσπάθεια δεν χρειάζεσαι περισσότερες λέξεις αλλά ουσιαστική παρουσία. Να εμφανίζεσαι ολόκληρος

 

 

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

Πόσες φορές εγκατέλειψες κάτι δικό σου, όχι επειδή έπαψες να το θέλεις, αλλά επειδή δεν έμαθες ακόμη να του δίνεις χώρο στη ζωή σου;

  Και τώρα τι; Προσπάθησες. Κόπιασες. Έφτασες μέχρι ένα σημείο και τώρα… τίποτα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις, σύντροφος. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, το δικό σου όνειρο έμεινε στην άκρη. Πάπαλα! Και τώρα; Φτου κι απ’ την αρχή. Να χτίσεις ξανά. Αλλά τι; Και...

Βάλε καφέ…

Βάλε καφέ…

Κι αν δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις άλλο; Μήπως τελικά η αυτοβελτίωση έχει γίνει άλλη μία υποχρέωση στη λίστα μας; Να προσπαθείς συνεχώς, να εξελίσσεσαι, να διορθώνεις ό,τι δεν σου αρέσει, να πετυχαίνεις στόχους. Κι αν δεν τα καταφέρνεις, μάλλον δεν προσπάθησες...