Πως είσαι; Και απαντάμε καλά… Είναι πάντα αλήθεια;
Μοιραζόμαστε με τους άλλους;
Μοιραζόμαστε το προφανές, αυτό που είναι ασφαλές ότι δεν θα μοιάζουμε διαφορετικοί,(ναι μωρέ όλα καλά). Μα η ίδια η ζωή δεν έχει τίποτα το προφανές, αλλά ούτε και οι σχέσεις μας με τους άλλους. Αν δεν μοιράζεσαι την αλήθεια σου με τους ανθρώπους που αγαπάς, δεν θα σε γνωρίσουν ποτέ καλύτερα, ακόμα και αν είσαι μαζί τους χρόνια. Επιλέγεις να μείνεις στην επιφάνεια, να κρύψεις την αλήθεια που αντικρίζεις το βράδυ μόνος σου, στον καθρέφτη σου.
Τελικά πως ζεις; Όλοι μας έχουμε τρείς ζωές, δημόσια, ιδιωτική και κρυφή. Χρειάζεται θάρρος για να μοιραστούμε το λάθος μας, το πάθος μας, τα θέλω μας και αυτά που δεν θέλουμε. Όμως μόνο μέσα από το μοίρασμα θα δημιουργήσουμε βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις.
Τότε και μόνο τότε το προφανές κάνει χώρο για το απροσδόκητο. Τότε και μόνο τότε θα μπορέσουμε να είμαστε πραγματικά αληθινοί και να αφήσουμε όλα τα αρνητικά και τις αδυναμίες μας να ξεδιπλωθούν, να τα ξορκίσουμε, να τα απελευθερώσουμε, να μάθουμε από τα λάθη μας και να κάνουμε τις επιλογές μας, βλέποντας πια πιο ξεκάθαρα.
Δοκίμασε να μοιραστείς, να αφεθείς, και θα διαπιστώσεις πως ελευθερώνεσαι και αναγκάζεις και τον άλλο να κάνει το ίδιο. Οι σχέσεις θα γίνουν πιο ουσιαστικές και εσύ θα μάθεις πια την χαρά του να μοιράζεσαι.
ΟΚ

