Μετά από ένα διαζύγιο, πολλές γυναίκες νιώθουν μια ακαταμάχητη ανάγκη να σταθούν στα πόδια τους άμεσα.

Η αγωνία…

Να βρουν λύσεις.
Να οργανωθούν.
Να ξαναφτιάξουν το μέλλον τους,  τους κυριεύει…

Αυτή η αγωνία όμως συχνά μετατοπίζει το βλέμμα πολύ μπροστά — τόσο μπροστά που τελικά χάνεις το παρόν.
Και το παρόν είναι πολύτιμο. Είναι το μόνο που πραγματικά υπάρχει. Είναι η μόνη στιγμή που μπορείς να δημιουργήσεις:
τρυφερότητα, αναμνήσεις, στοργή, σύνδεση, αγάπη.
Και κυρίως, το μόνο σημείο όπου μπορείς να δεις καθαρά πώς λειτουργείς.

Με όλες τις υποχρεώσεις που πέφτουν ξαφνικά πάνω σου — πρακτικές, συναισθηματικές, οικογενειακές — είναι εύκολο να χαθείς μέσα σε έναν ατελείωτο κατάλογο «πρέπει».
Το σώμα σου είναι εκεί, αλλά το μυαλό σου και η καρδιά σου λείπουν.

Το αποτέλεσμα;
Νιώθεις απούσα από τα σημαντικά της ζωής σου.
Απούσα από σένα την ίδια.

• Η επούλωση δεν βρίσκεται στο μέλλον — ξεκινά στο παρόν.
  Να σταθείς σήμερα.
  Όχι όταν «θα τα  έχεις λύσει όλα».
  Όχι όταν «θα είσαι καλύτερα».
  Όχι όταν «θα τα έχεις καταφέρει».
• Σήμερα.

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι να πιέσεις τον εαυτό σου να γίνει πιο δυνατός.
Είναι να του επιτρέψεις απλά να είναι.

Συνειδητά.
Με παρουσία.
Με καλοσύνη.