θα περάσει η μπόρα και ο ήλιος θα ξαναβγεί.

Μην σε νοιάζει τόσο.

Προχώρα.

Όχι γιατί όλα θα πάνε εύκολα.

Αλλά γιατί η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να ξεδιπλώνεται μπροστά σε εκείνους που συνεχίζουν να περπατούν.

Δεν σου λέω να αφεθείς στη μοίρα.

Ψάξε λύσεις… αλλά,  χωρίς το φόβο ότι δεν θα πάει καλά, κάπου θα πάει…
Κάνε το επόμενο βήμα κι ας μην γνωρίζεις  όλη τη διαδρομή.

Ήδη ξενύχτησες πολλά βράδια για  πράγματα που τελικά λύθηκαν!
Έφτασες στα όριά σου για καταστάσεις που σήμερα μετά βίας θυμάσαι!

θα περάσει η μπόρα και ο ήλιος θα ξαναβγεί.

Αυτό δεν είναι απλά ελπίδα, είναι η πραγματικότητα της ζωής.

Και ίσως το μεγαλύτερο σχέδιο της ζωής για σένα δεν είναι να  μη δυσκολευτείς ποτέ…

Αλλά να μάθεις να περπατάς με εμπιστοσύνη, ακόμα κι όταν δεν βλέπεις ολόκληρο τον δρόμο.

Γιατί στο τέλος δεν μας αλλάζουν οι απαντήσεις που βρίσκουμε.
Μας αλλάζει ο άνθρωπος που γινόμαστε όσο συνεχίζουμε να προχωράμε.

Εσύ ζεις το σήμερα ή περιμένεις να έρθει το «όταν όλα θα είναι καλά»;

 

Μαθητής για πάντα

Μαθητής για πάντα

Ίσως όλα να ξεκινούν από την παρατήρηση. Από εκείνη τη μικρή παύση πριν αντιδράσουμε. Από την ειλικρινή απορία: «Γιατί με πείραξε τόσο αυτό; Γιατί φοβήθηκα; Γιατί θύμωσα;» Όμως  ο άνθρωπος αγαπά την ασφάλεια περισσότερο από την αλήθεια. Προτιμά να ζει μέσα σε γνώριμες...

Ποιος γίνεσαι μέσα από όσα αγάπησες;

Ποιος γίνεσαι μέσα από όσα αγάπησες;

Ένα λάθος στην ορθογραφία και βγάζεις θέμα για σκέψη. Και λοιπόν αγαπώ και ξεαγαπώ η αγαπώ μια για πάντα Ξαγάπη η αγάπη. Ένα ορθογραφικό λάθος. Κι όμως, πόση σκέψη μπορεί να γεννήσει… Υπάρχει άραγε το «ξεαγαπώ»;(ορθογραφικά δεν υπάρχει σίγουρα). Συχνά λέμε πως...